Αγ. Αδαμοπούλου: Γονεο-κεντρικό μοντέλο αντί παιδο-κεντρικού… με “παιδί – μπαλάκι…”

16 Μαΐου, 2021 - 6:10 μμ
249
Views

Η αλλαγή στο Οικογενειακό Δίκαιο φέρνει ένα γονεο-κεντρικό μοντέλο αντί για παιδο-κεντρικό

Όταν πριν λίγο καιρό το υπουργείο Δικαιοσύνης φανέρωσε τις προσεχείς αλλαγές στο Οικογενειακό Δίκαιο, οι ευρείες αντιδράσεις μαρτύρησαν την κυρίως αρνητική στάση της κοινωνίας. Η συμμετοχή στον δημόσιο διάλογο παραμένει αθρόα, παρότι η νομοθετική πρωτοβουλία συμπίπτει με την κορύφωση της πιο βαριάς διπλής κρίσης, που έχει βιώσει η χώρα τα τελευταία 50 περίπου χρόνια.

Στη μεγάλη τους πλειονότητα οι πολίτες, οι επιστήμονες και οι επαγγελματίες πεδίου απορρίπτουν -ή τουλάχιστον αμφισβητούν έντονα- το αφήγημα του Υπουργείου.

Σε γενικές γραμμές, θεωρούν ότι μετατρέπει απαράδεκτα το παραδοσιακά παιδοκεντρικό μας μοντέλο σε γονεοκεντρικό· ότι προτάσσει με αυθαίρετα τεκμήρια μια βλαβερή για το παιδί ομοιομορφία σε περιπτώσεις εξ ορισμού διαφορετικές και πολυσύνθετες· ότι ευαγγελίζεται ως νεωτερισμούς δυνατότητες, οι οποίες ήδη υπάρχουν στο ισχύον δίκαιο· ότι θα πολλαπλασιάσει τις συγκρούσεις και θα γεμίσει τις δικαστικές αίθουσες.

Μάλιστα, μέλος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής επιβεβαίωσε στο έπακρο, τους φόβους πολλών: η τελική πρόταση του Υπουργείου ελάχιστη σχέση έχει με το κείμενο, που παραδόθηκε στην ηγεσία του.

Τα ίδια επικαλούνται με πλούσια επιχειρηματολογία σύσσωμη η αντιπολίτευση, αλλά και προβεβλημένα έμπειρα στελέχη της κυβερνητικής παράταξης.

“Αμήχανο το δίδυμο του υπουργείου”

Οι τοποθετήσεις των κ.κ. Γιαννάκου και Κεφαλογιάννη στην Επιτροπή ήταν τόσο σκληρές κι επώδυνες για το αμήχανο «δίδυμο» του Υπουργείου, που μαρτυρούν ουσιαστικό ιδεολογικό και πολιτικό ρήγμα στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, είναι πολύ πιθανό αυτό το ρήγμα να βαθύνει, εάν το σχέδιο κατεβεί σε ονομαστική κατ’ άρθρο ψηφοφορία, όπως άλλωστε πρέπει να συμβαίνει με όλα τα μείζονα νομοθετήματα.

Τα ατοπήματα των νέων διατάξεων ακυρώνουν μονοκονδυλιά τα μεγάλα και διαρκή αιτήματα για επιτάχυνση της δικαστικής διεκπεραίωσης των οικογενειακών υποθέσεων, στελέχωση στιβαρού μηχανισμού υποστήριξης του δικαιοδοτικού έργου από αρμόδιους επιστήμονες, επαρκή δημόσια μέριμνα και συμβουλευτική για τα παιδιά και τους γονείς Όπως χαρακτηριστικά επαναλαμβάνεται, χάνεται μια μεγάλη ευκαιρία για τις στοχευμένες επιχειρησιακές πρωτοβουλίες, που τόση ανάγκη έχουν τα παιδιά κι οι χωρισμένοι τους γονείς.

Αντί, λοιπόν, το Υπουργείο να προτείνει ένα ολιστικό και συμπεριληπτικό υπόδειγμα εξατομικευμένης διαχείρισης των οικογενειακών υποθέσεων, σπεύδει να τις ρυθμίσει οριζόντια λες και πρόκειται να επιβάλλει κοινό Φ.Π.Α. σε κατηγορία προϊόντων.

Αλήθεια, με τι υπηρετούνται πρωτίστως το συμφέρον κάθε παιδιού και κατόπιν τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των γονέων του; Με καταχρηστικά νομικά τεκμήρια ή με την αρωγή ειδικών επιστημόνων οι οποίοι θα αγκαλιάσουν την οικογένεια, θα την αφουγκραστούν και μαζί της θα καταλήξουν στο καλύτερο δυνατό;

Με ποιόν μηχανισμό, θα μπορούν να εφαρμοστούν όλα αυτά;

Μ’ έναν βραδυκίνητο και αποσπασματικό μηχανισμό απονομής δικαιοσύνης ή μ’ ένα Οικογενειακό Δικαστήριο που στελεχώνεται από μόνιμους και διαρκώς εξειδικευόμενους δικαστές όλων των βαθμίδων και υποστηρίζεται στο γνωμοδοτικό του έργο από σταθερή δομή κοινωνικών λειτουργών και επιστημόνων ψυχικής υγείας; Με ανεφάρμοστα στην ελληνική πραγματικότητα και διεθνώς περιθωριακά  μοντέλα ή με θεσμούς, που ειρηνεύουν τα πνεύματα και επιλύουν με σεβασμό, τις πολύπλοκες εξισώσεις της ζωής μετά το διαζύγιο;

Δυστυχώς, η κυβέρνηση και το υπουργείο επέλεξαν την οδό της προχειρότητας χωρίς να την ενδιαφέρουν τα τεράστια προβλήματα που θα δημιουργήσει. Ανοίγουν έτσι διάπλατα τον δρόμο στην εναλλασσόμενη κατοικία, στο απορυθμισμένο παιδί-«μπαλάκι», στον «φορτικό» γονέα της εργάσιμης εβδομάδας και στον «χαλαρό» γονέα του σαββατοκύριακου, και στη δικαστική επανεξέταση παγιωμένων καταστάσεων. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι επέλεξαν να προσδεθούν στο άρμα συγκεκριμένων συμφερόντων, αυτών που σύμφωνα με την η κ. Γιαννάκου «έχουν πληρώσει εκατομμύρια για να κάνουν και ανοικτή διαφήμιση.» Φαίνεται πως οι λομπίστες έχουν μεγαλύτερη αξία από τα παιδιά μας…

Κατηγορίες Άρθρου:
Άρθρα · Πολιτική